สวัสดีมิตรรักแฟนเพจทุกผู้และตัวคน นักอ่านเงาที่หลบหลืบในมุมมืดทั้งหลาย.....
 
 
 
เราจะมาแจ้งข่าวอะไรนิดๆหน่อยให้พวกท่านฟัง
 
คงจำได้ ว่าเราได้ลงแฟนฟิค DMC Devil may Cry เอาไว้เมื่อหลายปีก่อนและในปัจจุบันยังดองจนหยากไหย่เกาะหนาาามากกก 
 
 
ที่เรามาก็กะจะขอดองAOFอีกซักแปป(สาบาน)เพื่อเอาเวลามาแต่งฟิคขนาดสั้นไม่เกิน 3 พาร์ท
 
 
 
อยากจะแจ้งเพื่อนๆที่พยายามไซโคข้าพเจ้าให้เอาคู่ DxL มาแต่งแบบ NC18 ว่า....
 
 
 
เรายอมแพ้ค่ะ
 
 
 
ไม่ใช่ยอมถอยนะคะ
 
 
 
แต่ยอมแต่งแล้วค่ะ หลังจากพยายามหลีกเลี่ยงฉาก 18+ มานานนม 5555+ 
 
 
ถ้าอยากอ่านกันจริงๆข้าพเจ้าจะไม่ปล่อยให้รอนานค่ะและเราไม่ขอโทษเหล่าสาววายด้วยนะคะ หึหึหึหึหึ......
 
 
 
 
รู้มั้ยว่าทำไมถึงยอมกลับมาแต่งฟิคและวาดรูปเกมนี้ต่อ?
 
 
เพราะ DMC เป็นรักแท้แรกพบค่ะ(เหตุผลตลกดี)
 
 
 
รักเพราะป๋าๆวง L'arc มาร้องเพลงให้ คือเรารักวงนี้มากพอๆกับเกมนี้เลยนะ!

รักเพราะมีเจ้ Lady

รักเพราะมีตาหงอกอาหลานค่ะ
 
 
เรา "เสียใจชิ...หาย" เลยค่ะตอนที่เกมนี้มันโดนตัดทิ้งกลางอากาศ....
 
และนั่นถือเป็นอีกสาเหตุหนึ่งเลยทีเดียวที่ทำให้อาร์ตบล๊อกสนิทมา 4 ปีเต็มๆ
 
 
ไม่เฉพาะเรานะคะ มีชาวญี่ปุ่นและฝรั่งหัวทองหลายคนที่เป็นแฟนเกมซีรีย์นี้แล้วเขียนโดจินมั่งวาดแฟนอาร์ตมั่งแต่งฟิคมั่งได้พากันทยอยปิดบล๊อกทิ้งไปทีละคนสองคน 
 
....มันสะเทือนใจเราอ่ะ
 
 
แต่ยังมีบางคน ที่ยังคงความหนียวแน่นโคตรๆไว้   เรานับถือ"ใจ"ของเขามากค่ะ เหมือนเขาพิสูจน์ความคิดของเขาต่อสิ่งที่เขา"รัก" สิ่งหนึ่งมากให้เราดู
 
และนั่นแหล่ะที่ทำให้เรากลับใจเอาความเศร้าและความแค้นทิ้งไป.......... แล้วหยิบดินสอ กระดาษเปล่ามาร่างโน่นลบนี่ถึงแม้ฝีมือการวาดภาพจะไม่สเถียรเหมือนเก่าแต่ก็กลับมาแล้วมาเริ่มใหม่ตั้งแต่ 0  เลย.......
 
 
 ส่วนฟิคที่เคยดองเอาไว้ก็กำลังจะเอากลับมาปัดฝุ่นรีไรท์ใหม่ซะให้หมด
 
 
กำลังใจกลับมาจะเต็ม 100% แล้วค่ะและกลับมาครั้งนี้จะแกร่งมากๆด้วย ฮ่าๆๆๆ
 
 
 
 
ลืมไปๆ
 
 
ใครอ่านแล้วจะหาว่ายึดติดกะอีแค่เกมเกมนึงบอกเลยว่า "เราไม่แคร์" นะคะ
 
 
 
คนเราต้องใจหนักแน่นค่ะ  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ขอบคุณที่อดทนอ่านนะคะ ม๊วฟฟฟฟ ^3^
 

เพิ่งโผล่มา

posted on 05 Jun 2013 19:29 by ladygreen
ย้ากกกกกกกกกกก  คำนับ!!!!!  เอาหัวโขกพื้นสามที!!!!
 
อยากขอโทษตัวเองกับเพื่อนๆที่คอยติดตามฟิคชั่นเรื่อง Another of Friendship โดยมีตัวละครหลักจากเกมบู๊ฟันแหลกรานอย่าง DMC หรือ Devil may cry นะคะ
 
 
 
เราหนีจากบล๊อกไปสามปีเต็ม
 
 
 
เรามีเหตุผลที่อาจฟังไม่ขึ้น และไม่น่าให้อภัยเลยTongue out
 
 
 
ถ้าคุณรู้เกี่ยวกับเกมซีรีย์นี้บ้างคงเข้าใจเรา
 
 
 
ว่ามันเกิดอะไรขึ้นYell
 
 
 
แต่ช่วงสามปีที่ผ่านมาเราแสนเจ็บแค้นค่ะ ทั้งอาร์ตบล๊อก ทั้งเกมDMCโดนยิงทิ้งไป  
 
 
 
 
เราแทบหมดมุกในการแต่งฟิคเรื่องนี้เลยค่ะ ประมาณสมองตันไปเลยทีเดียว
 
 
 
 
ตอนนี้เรากำลังใช้ชีวิตนักศึกษาที่น่าเบื่อบ้างมีสีสันบ้าง สลับกันไป  เจองานหนักค่อนข้างเครียดทีเดียว แต่ก็ไม่บ่อยนัก 
 
 
 
ตอนนี้เราเริ่มมีเวลาว่างแล้ว ความเครียดจากเรื่องเรียนเริ่มลดลงไปบ้าง อาการอาร์ตบล๊อกเริ่มหายเป็นปกติ และมีกำลังใจในการแต่งฟิคมากขึ้นแล้วค่ะ(ทำใจได้แล้ว)
 
 
เราไม่รู้ว่าคนที่บังเอิญเข้ามาได้อ่านฟิคของเราไหม ถ้าเพื่อนคนเก่าๆที่รอเราจนเงกก็ขอบคณจริงๆและเราก็ต้องขอโทษเพราะเรารู้สึกผิดมากที่ไม่มารับผิดชอบงานเขียนฟิคนี้ให้เสร็จสิ้น
 
 
 
 
 
แต่ก็กลับมาแล้ว ดิฉันจะเขียนต่อค่ะ ช้าไปหน่อยแต่ก็มา 
 
 
 
 
แล้วเจอกันอีกในบล๊อกหน้าจ้าาาาา
 
 
 
 
เย้!!!!!ย่าห์----ฮู้วววววววว!!!
 
 
ดีใจอะไรก็ไม่ทราบTT_TTได้ข่าวว่างานที่ต้องส่งอาจารย์ก็ยังมีอยู่
 
 
 
จริงๆแล้วควรเสียใจ กลับบ้านมาฉลองปีใหม่ทั้งทีต้องพกหนังสือหนาๆมาทบทวนเพื่อเตรียมสอบกลางภาคแล้วงานก็บานเบอะ ยังไม่พอ ปากกาคอมที่มีผู้อุปถัมภ์มันเสือกเจ๊งบ๊งอีก.......
 
 
ใช้ของห่วยก็เงี้ย....
 
 
แต่ไม่เป็นไร
 
 
ไหนๆก็กลับบ้านแล้วคิดว่าเป็นโอกาสเอารูปแฟนอาร์ตDMCในโปรเจคเก่าๆมาปัดฝุ่นฉลองปีใหม่ด้วยเลย
 
 
แต่ยังเป็นเพียงเส้นดินสอนะ....ข้าพเจ้าไม่ชอบการตัดเส้นปากกาดำ
 
 
ให้ชื่อรูปว่า......
 
 
 
 
 
"ไปเดทด้วยกันแม๊ะครับ?"
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ว่าแต่ ตอนนั้นกรูวาดลงไปได้ยังไงฟระเนี่ย????Undecided
 
 
.....พอลองมาคิดว่ามันจะชวนสาวไปเดทฉลองปีใหม่ด้วยการให้ดอกกุหลาบ แล้ว....ขนลุก....
 
 
ว่าแต่เฮียกำลังขอใครไปเดทกันล่ะหนอ?.....พอดีตอนนั้นวาดเรื่อยเปื่อยอย่างแรงเลยไม่ได้คิดถึงคู่เดทอ่ะสิ
 
 
 
บ๊ะ!ปัญหาจิ๊บๆ เดี๋ยวเจ๊ๆแถวๆบล๊อกก็จับเฮียไปจิ้นต่อกันเองได้นี่ เนอะ!!
 
 
 
ถ้ามีลุงเต้ก็ต้องมีพระเอกหน้าหวาน ครองใจจขบ.มานับปี
 
 
 
 
 
 
 
 
 
หอบกล่องของขวัญ..........เอามาให้พี่ซักกล่องซิเคอะ!!!!!!!(โดดไปคว้าแล้วโดนยิงสกัด)
 
 
 
อารมณ์อยากลงสี.....แต่ม่ายมีปัญญาลง
 
 
ไปดูราคาของปากกาคอมยี่ห้อ แบมบู แบบทัชสกรีนรองรับวินโดวส์ 7.....ขอนอนตาย......ใครก็ได้ซื้อให้อั๊วทีUndecided
 
 
 
ปีใหม่ปีนี้ใครชอบใคร จะนัดเดทใครใช้วิธีการตามรูปข้างบนได้ไม่ว่ากานนนนนนะเอ้ออออSmile
 
 
 
          วง My Chemical Romance กำลังจะออกอัลบั้มใหม่เเดือนพฤศจิกายนนี้แล้วค่าา   ข้าพเจ้าไม่ได้เป็น แฟนตัวยงกะเค้าหรอก เพราะ เพิ่งรู้จักวงนี้ได้ยังไม่ถึงปี อีกอย่างคือมันอยู่อเมริกา ข่าวคราวกว่าจะรู้นี่ก็ต้องมานั่งแปลอังกฤษเป็นไทย           แต่ก็สู้ตาย!!         หลังจากเกิดความประทับใจกับอัลบั้มเก่าในปี2006ที่ชื่อว่า The Black Parade  และด้วยความที่ชอบฟังเพลงร๊อคอยู่แล้วก็ยิ่งทวีความประทับใจเข้าไปอีก ประทับใจกว่าLINKIN PARK หรือ Green day ซะอีกนะ     เพราะวงนี้มันช่างดึงดูดนิสัยที่อยู่ไม่สุขของข้าพเจ้าซะเหลือเกิน          My Chemical Romance เป็นวง Alternative Rock ที่จขบ.กล้ายกยออย่างไม่อายปากเลยว่า         มัน "แตกต่าง" และมัน "เจ๋ง" จริงๆ           Wallpaper Album The Black Parade                   มันมืดมนเหลือเกิน!!       คิดว่าไง แค่ภาพก็ชวนให้หลุดไปอยู่ในโลกของจินตนาการแล้วค่ะ สำหรับดิฉัน ประโยคแรกที่พูดออกมาหลังจากฟังเพลงดังๆของอัลบั้มนี้ผ่านทางYoutube       " แมร่ง.......อาร์ตฉิบเป๋ง"     ตาลุกเป็นประกายวิบวับกันเลยทีเดียว     "ประทับใจ"     "ให้ใจไปเลย เต็ม10"         My Chemical Romance วงอันเทอร์เนทีฟร๊อค อเมริกันพันธุ์แท้จากรัฐ นิวเจอร์ซี ตั้งขึ้นเมื่อปี2001 ตรงกับปีที่เกิดเหตุการณ์เวอร์เทรตเซนเตอร์ อเมริกา       นักร้องนำผู้มีจินตนาการร้ายกาจ Gerard Way นี่เองที่ใช้เหตุการ์สยดสยองที่เขาเห็นมากับสองตาเป็นแรงบันดาลใจในการแต่งเพลงเป็นครั้งแรก!!        ถึงขนาดหันหน้าหนีอาชีพนักออกแบบการ์ตูนอนิเมชั่นมาเป็น นักร้องเพลงร๊อคหนุ่มไฟแรงและเขาก็สามารถพาลูกทีมทั้งหมด 4 คน อย่าง Ray Toro ,Frank Iero , Bob Bryar , Mikey Way(น้องช้ายของGerard) โด่งดังขึ้นโดยปล่อยผลงานชุดแรกที่ใช้ชื่อว่า I Brought You My Bullets, Yo Brought Me Your Love แต่ว่า อัลบั้มแรกข้าพเจ้าไม่ค่อยจะชอบเท่าไหร่นัก เพราะฟังยากมากๆ =__="       แต่คราวนี้         ครั้งนี้         ตอนนี้!!!     My Chemical Romance กำลังกลับมากับความแนวครั้งยิ่งใหญ่และครั้งสำคัญหลังจากหายหน้าไปนานเกือบ 4 ปี และเวลานี้พวกเขาได้ปล่อยซิงเกิ้ลเพลงใหม่ออกมาเป็นที่เรียบร้อยแว้ววว!! อัลบั้มใหม่นี้มีชื่อว่า My Chemical Romance Danger Days The True Lives of The Fabulous killjoys       กับชื่อเพลง ชวนร้องประสานเสียงว่า       "Na Na Na"           โอ้ว สดใส ซ่าบซ่าตาแทบทะลุ!   ทำไมมันช่างต่างกันกับอัลบั้มก่อนปานฉะนี้!!!         แตกต่างแบบนี้ชอบไหมล่ะ?   ชอบบบบบบบบบบบบบบบค่า!!       ให้ตายเหอะ ชั้นไม่ใช่คนมืดมนนะเห็นแสงสีก็ต้องวิ่งใส่ก่อนสิ!!Wink       Gerard ผมสีแดง โอ้วววว สุดยอด!       ซับนรก กวนโอ๊ยเล็กน้อย เพราะชอบนะถึงทำเนี่ย ฮาๆๆ           ให้ความรู้สึกจิ๊กโก๋อย่างบอกไม่ถูก         เล่นของอันตรายเลยเราะ!         MVที่เล่นเอาฮาแทบตาย นักทวงหนี้หัวล้านจอมโฉดXD(ล้อเล่น)         บุกป่าฝ่าดงเพื่อ อะไรแน่คะ!?         หนุ่มน้อยผู้เคราะห์ร้ายหลงมาได้ไงเนี่ย? น่าสงสาร XD         ได้เวลาทวงหนี้!       เบี้ยวอีกตามเคย......         ยังมีภาคต่อ(อีกนะ)       ชื่อเพลงต่อจากซิงเกิ้ลนี้คือ The Only Hope For Me Is You หาฟังได้จากYoutube นี่เองแล........       จบซับนรกข้่าพเจ้าคงต้องหลบหน้าแฟนเพลงก่อนเดี๋ยวโดนยิงตาย ฮาๆ อัลบั้มใหม่นี้ออก Rock&Roll เล็กน้อย MV ที่ออกมาก็ทำได้เยี่ยมและฮาอย่างเหลือเชื่อ!! ไม่เหมือน The Black Parade ที่มีทำนองที่เร็ว หนัก กระหึ่ม และดูมืดมน ดิบๆเถื่อนๆ กว่าด้วย            เพราะ Theme ของAlbum The Black Parade จะออกเป็นสีขาวดำ(ดูหดหู่)ทุกเพลง อาทิเช่น Welcome to the Black Parade , Famous Last Words และ I don't love you.               แต่ถึงกระนั้นการออกอัลบั้มใหม่คราวนี้เป็นที่วิจารณ์ในกลุ่มแฟนพันธุ์แท้ หลายคนก็บอกว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงแนวดนตรีของวงให้มีความแปลกใหม่ไปจากเดิมเป็นการพัฒนาที่ My Chemical Romance ควรทำ แต่บ้างก็เห็นต่างกันออกไป อยากได้แบบแนวเดิมๆ เอาดิบๆมืดมนมันส์ๆเหมือนเดิมไม่อยากได้แนวนี้เพราะดูไม่ Hot อย่างแต่ก่อน(?)            กรณีนี้เคยเห็นที่ไหนวะ=="           วิจารณ์กันได้ดุเด็ดเผ็ดมันส์ มาก ไอ้เราไม่กล้าไปแสดงความเห็นอะไรมากนักเดี๋ยวโดนสวนจนอึ้ง แต่ไม่รู้นี่ข่าวจริงหรือ ข่าวลือ เห็นบอกว่า ซิงเกิ้ลของอัลบั้มนี้ที่จะปล่อยวันที่ 22 เดือนพฤศจิกายน เป็นอัลบั้มสุดท้ายของพวกเขาแล้ว!!!?ไม่นะ!       ข่าวที่ชวนอึ้งอีกข่าวคือ  Bob Bryar ได้ลาออกจากวงแล้วจึงไม่ปรากฏชื่อเขาในอัลบั้มนี้ ชีวิตมันไม่หวานเสมอไป...อืม....ปรัชญาชีวิตจริงๆ

หลังจากที่หนักหน่วงอยู่กับการเรียนที่มหาลัย จนตอนนนี้หัวชักหงอก....=="

 

 

มีปัญญาอันน้อยนิดที่จะมาอัพบล๊อก

 

 

และเนื่องจาก แฟนฟิค DMC ตอนที่ 12 ถูกแปะไปเมื่อต้นเดือน.....กรกฎา แล้วเราก็หายหัวไปเลย....

 

 

ตอนนี้ได้มีโอกาสมาอัพรูปแฟนอาร์ตอีกครั้ง!!(ทั้งๆที่วันที่ 2 เดือนหน้าเมิงจะสอบกลางภาคแล้วเนี่ยนะ!!!? มิเจียม มิเจียม)

 

และมันก็คงไม่พ้น DMC อยู่ดี.....เฮ้อ! ก็เพราะว่าเริ่มฝึกวาดอนาโตมีเพราะมีเฮียหงอกเป็นแรงกระตุ้นนี่แหล่ะ 

 

แก้ตัวน้ำขุ่นคลั่ก..... จริงๆแล้วกำลังมุ่งมั่นกับการเล่นเกม Assassin's Creed 2 ใน PC

 

---ซึ่งชาวบ้านเขาเล่นไปกันหมดแล้ว---

 

 

และรู้สึกได้ว่าการบังคับด้วยเมาส์กับวิธีจิ้มกดมันยาก อิ๊บอ๋าย!!กว๊ากกก!!คลั่ง!!

 

 

 

 

 

 

 

 

Nero----เป็นภาพสุดท้ายที่ได้ลงสีก่อนที่จะไปเรียนที่องครักษ์ T-T

 

 

 

 

 

 

2 รูปท้าย ไม่มีปัญญาลงสีค่ะ เหตุจาก เมาส์ปากกาได้นิพพานไปเรียบร้อยแล้ว.... แง่งงงง

 

ใครว่างๆก็จิ๊กไปลงสีเล่นได้นะคะ ช่วยกันทำมาหากินนิ:3

 

 

 

 

I'm in love This pairing.... You got a problem with that?


Dante X Lady 

 

 

 คู่หู่ฮาเฮ?

ปกติ 2 คนนี้จี๋จ๋ากันงี้จริงอ่ะ?==?

 

 

 

Virgil

 

 

เมื่อไหร่ ภรรเมียพี่แกจะเผยโฉมหน้าซักทีล่ะเคอะ? จะได้วาดรูปคู่ให้สาววายบาดใจเล่น อุวะฮ่ะฮ่ะฮ่ะฮา!!

 

 

 

 

 

 

 

Fanfiction Another of Friendship Chapter 7:When The Darkness has come.

posted on 16 Apr 2010 07:16 by ladygreen in stuff directory Fiction

 Another of Friendship

Chapter 7 : When The Darkness has come.

Character : Dante, Nero ,Lady ,Trish, Kyrie ,Others

 

 

"เป็นอะไรของเธอน่ะนีโร"  หญิงสาวผมบลอนส์ทองถามขึ้นขณะนั่งเท้าคางอยู่บนโซฟาสีขาวของนีโร  เธอเห็นหนุ่มน้อยนีโร ทำท่ากระสับกระส่ายอยู่ไม่เป็นสุข เขาเอาแต่..เดิน...นั่งแล้วก็ ลุกเดิน ต่อไปรอบๆร้าน

 

"อะไร..? ปล่าวนี่ ชั้นก็แค่...."นีโรตอบเธอ แต่ทริชก็เห็นเหงื่อไหลออกมาจากใบหน้าของเด็กหนุ่ม

 

 

"เธอเอาแต่เดินไปเดินมาอยู่ในร้านจนชั้นชักมีนหัวแล้วนะ"ปีศาจสาวถอนหายใจ"เธอนี่เก็บอารมณ์ไม่เก่งพอๆกับดันเต้เลยนะ..."

 

 

 "เฮ้ อย่าเอาชั้นไปเปรียบกับหมอนั่นนะ!"  ทริชหัวเราะคิกคักที่เห็นนีโรมีปฏิกิริยาตอบโต้ทันควัน เด็กหนุ่มมองออกไปทางหน้าต่างบานหนึ่งแล้วก็ถอนหายใจเฮือก....

 

 

"โทษที...งั้นชั้นจะไปรอพวกเขาข้างนอก...." นีโรเดินตรงดิ่งไปหน้าประตูร้านพร้อมด้วยดาบRed Queen

"นีโร"

 

 

"อะ..อะไร !? ถ้าแผลที่ขามันไม่เจ็บปวดอะไรแล้วดูซิ..."เขาตบปากแผลให้ทริชดู

 

 

"แค่.รอ.นะ"เธอเน้นเสียงเข้ม

 

 

"โอเค.."เขาตอบแล้วเดินออกไปนอกร้าน  เมื่อเขาปิดประตูที่อยู่ข้างหลัง เขาก็เดินห่างจากบริเวณร้านไปหยุดอยู่ตรงถนน เขาสอดส่องสายตาไปข้างหน้า เผื่อว่าจะได้เห็น เพื่อนของเขาเดินกลับมา....

 

 

"นี่ก็ใกล้รุ่งสางแล้ว...ไม่มีวี่แววซักนิด....ทำไมมันนานนักนะ" นีโรพึมพำ เขากังวลว่า ดันเต้อาจจะเจอศัตรูตัวบิ๊กๆเข้าก็ได้....หรือบางที....ดันเต้ยังไปไม่ถึงตัวของพวกเธอก็ได้....

 

 "............................"

 

นีโรตาเบิกโำพลง

 

"อ๊า!โธ่โว้ย !! นี่ชั้นไปไว้ใจตาแก่พรรค์นั้นให้ดูแลคิรีย์เนี่ยนะ!!ชั้นต้องบ้าไปแล้วแ่น่ๆ!"

 

 

"ป่านนี้หมอนั่นโดนถอนหงอกไปกี่เส้นแล้วก็ไม่รู้!?"เขาหันไปมองที่ร้านอีกครั้ง แล้วก็หันกลับไปทางเดิม

 

 

"โทษทีนะพี่สาว...ให้ชั้นตายเสียดีกว่าให้ชั้นอยู่นิ่งๆแบบนี้"ตอนนี้เขาไม่สนกับคำสั่งของใครทั้งนั้นและแม้ว่าเขายังมีอาการบาดเจ็บอยู่...ขอแค่ให้ได้ไปช่วยเธอคนนั้นเขาก็ไม่สนอะไรอีกแล้ว(โอ๊ย...คนแต่งขนลุกแทน)

 

 

" อ๊ะ!เด็กนั่น...ไปจนได้สิน่ะ"ทริชมองลอดหน้าต่างออกไปเธอเห็นนีโรวิ่งหนีไปแล้ว

 

 

"เฮ้อ...พวกครึ่งปีศาจเนี่ยชอบทำเรื่องให้ยุ่งยากเหมือนกันหมดรึไงนะ"ทริชถอนหายใจ

 

 

"อย่างนี้ชั้นก็ต้องออกไปด้วยน่ะสิ" ทริชลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเหน็บปืนคู่ Luce & Ombra พร้อมหยิบกุญแจรถมอร์เตอร์ไซต์ของเธอขึ้นมา ทริชมองดูมันซักพักจึงคิดออก

 

 

"....อา...ชั้นลืมบอก 2 คนนั้นเสียสนิท ว่ารถของชั้นจอดอยู่หลังร้าน"(แหมเจ๊...ตั้งใจแกล้งกันนี่หว่า

 

 

 

 

 

 

 

 "ฮ้า!... เฮ้อ..!."นีโรหอบหายใจหนักหน่วง...เขาเอามือขวาเท้าไว้ตรงกำแพงอาคารเก่าๆหลังหนึ่ง เขาเงยหน้าสูดหายใจแรงอีกครั้ง

 

 

"ผลจากผนึกตรงขาข้างนี่ ก็หนักเอาการเหมือนกันแฮะ...ใช้กำลังได้ไม่มากเหมือนเก่าเลย"นีโรคิดในใจ พร้อมปาดเหงื่อออกจากใบหน้าที่หมดจดนั้นแล้วมองดู Devil Bringger ที่กำลังส่องแสงอ่อนๆ

 

 

 "พวกเขาอยู่ใกล้ๆนี่แล้วสินะ..."ขณะที่นีโรกำลังจะวิ่งไปต่อนั่นเอง เขาชนโครมใหญ่เข้ากับเด็กผู้ชายคนผมทองคนหนึ่งที่วิ่งสวนมาจากอีกมุมหนึ่งของอาคาร

 

 

"โอ้วว!!?" ทั้งสองคนล้มหงายหลังไป

 

 "เฮ้ย ไอ้หนู ถึงจะรีบก็น่าจะมองดูชาวบ้านเขาบ้างนะ!" นีโรเอามือกุมท้องน้อยด้วยอาการจุกเสียด....แล้วลุกขึ้นยืน

 

 

นีโรเพ่งพินิจดูเด็กชาย เขาอายุอยู่ราวประมาณ 12-13เอง เป็นเด็กหนุ่มผมทอง ผิวขาวเนียน นัยน์ตาสีเทาอ่อนสวยงาม เขาสวมชุดดูหรูหรา เหมือนเด็กผู้ดีชะมัด

 

 

"อา เอ่อ ขอโทษฮะ พี่ชาย ผมกำลังไปหาคนอยู่น่ะ"เด็กชายเบิกตากว้างนั่งลูบหัวที่โหม่งท้องนีโรเข้าโดยบังเอิญ เด็กชายจับจ้องไปยังผมเงิน และมือปีศาจของนีโรอย่างไม่ละสายตา

 

 

" ฮ่ะ! พอดีเลยชั้นเองก็ต้องไปตามหาคนเหมือนกัน "นีโรโบกมือลาแล้วเดินเลี่ยงออกห่างไปไม่ทันถึง 5 ก้าวหนุ่มน้อยคนนั้นก็มาดึงเสื้อโค้ทของนีโรให้หยุด นีโรหันควับมามองเขาด้วยท่าทีหงุดหงิด

 

 

"นี่...ชั้นไม่มีวลามาโอ๋นายหรอกนะเจ้าหนู ฉะนั้นปล่อยได้แล้ว"นีโรสั่งเด็กน้อยผมทอง

 

"คุณคือ Devil Hunter ของฟลอทูน่า...นีโรแขนปีศาจ คนนั้นสินะ!?"เด็กหนุ่มพูดด้วยความดีใจ

 

"เอ่อ...ใช่ชั้นนีโร "นีโรชะงักชั่วขณะ

 

"ว้าว!เหมือนที่เขาล่ำลือกันเลย คุณเป็นเด็กหนุ่มผมเงินที่ทั้งเก่งและเท่ห์ คุณเป็นไอดอลของผมเลยฮะ "หนุ่มน้อยจับมือของนีโรแล้วเขย่าเต็มแรง นีโรรู้สึกแปลกๆที่มีคนมาชมเขาซึ่งๆหน้าแบบไม่ทันตั้งตัว

 

"เฮ้ย เอ่อนาย..."

 

"ผมนิโคฮะ !

 

"เออ เดี๋ยวนะ นิโค ตอนนี้ชั้นไม่มีเวลาว่างเท่าไหร่น่ะ ชั้นกำลังรีบ..."

 

"ผมรู้ฮะ!ผมกำลังวิ่งไปตามคุณมาดูอยู่นี่ไงล่ะ! "

 

"หา?"เขาขมวดคิ้ว

 

"มีนกยักษ์มาทำลายตึกของชาวเมืองเสียหายไปหลายหลัง"

 

"นกยักษ์เหรอ?" สงสัยจะเป็นฮาร์ปี้ตัวอื่นแน่ๆ

 

"ฮะ!แล้วผมก็เห็นหญิงสาว 2 คนที่ขี่มอเตอร์ไซต์กำลังโดนพวกมันรุุมทำร้ายอยู่!!"

 

"คิรีย์ เลดี้..!"  นีโรเงยหน้าขึ้นเขาคิดอยู่แล้วเชียว พวกฮาร์ปี้มันรอเธอ 2 คนอยู่ทุกแห่งในเมืองนี้

 

"ขอบใจมากที่มาบอกนะ นิโค" เขาตบหัวนิโคเบาๆ

 

 "ผมไปด้วยสิ!"นิโคกระตือรือร้นอยากร่วมภารกิจเสี่ยงชีพนี้เหลือเกิน

 

"โว้! โว้! ไม่ได้ กลับบ้านไปซะ เจ้าหนู!"นีโรรีบห้ามหนุ่มน้อยผมทองทันที จากนั้นก็รีบออกวิ่งเพื่อไปช่วย หญิงสาวทั้ง 2 คน

 

 

"ไอ้บ้าดันเต้ถ้าแกปล่อยให้คิรีย์เป็นอะไรไปล่ะก็ แกตายแน่!!"

 

 

 

 

 

 

 

"ฮัดเช้ย!"เสียงจามจากชายหนุ่มผมเงิน เขาทำจมูกฟุดฟิดแล้วใช้หลังนิ้วชี้ถูบริเวณใต้จมูกไปมา

 

"อา...ชั้นกำลังเป็นหวัดรึไงเนี่ย แย่จัง" ดันเต้เกาหัวแกรกๆ"เลดี้เสร็จจากนี้เธอต้องดูแลอาการป่วยชั้นเป็นการตอบแทนนะ!" ดันเต้ร้องบอกหญิงสาวพร้อมกับฟาดฟันเหล่าฮาร์ปี้ไปด้วย

 

"โธ่...หุบปากซักทีเหอะเจ้าครึ่งปีศาจลามก นายมันเคยป่วยกับเค้าด้วยเรอะไง!? "เลดี้นึกหงุดหงิดในใจ  เธอกำลังพยุงและวางคิรีย์ลงพิงกับผนังตึกที่อยู่ห่างจากดันเต้ไปไม่กี่เมตร มันเป็นที่ที่น่าจะปลอดภัยจากฮาร์ปี้พวกนั้นพอสมควร จากนั้นเธอก็เริ่มทำแผลให้คิรีย์อย่างชำนาญ ก่อนที่จะผละตัวออกมาสมทบกับดันเต้ข้างนอก....

 

การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป ตอนนี้พวกฮาร์ปี้เป็นฝ่ายเสียเปรียบ...แน่ละวีรบุรุษในตำนานอย่างดันเต้จะกระจอกได้รึไง หึหึ...

 

" เอ้าๆไหนล่ะฟ้าจะสางแล้วนะ เพื่อนของพวกแกยังไม่โผล่หัวมาช่วยเลยนี่" ฮาร์ปี้ตนหนึ่งถูกดันเต้จับขาไว้ได้ เขาใช้Rebellion ฟันเข้าที่ปีกของมัน แล้วลากฮาร์ปี้ตนนั้นมากระแทกกับพื้น  มันร้องโหยหวน

 

"อ๊าาากกกก!!" จากนั้นชายหนุ่มก็ใช้เท้าช้างหนึ่งยันลำตัวมันไว้ติดกับพื้นถนน พร้อมด้วยใช้อีกมือกระชากปีกที่โดนฟันนั้นให้ขาดออกจากลำตัวของฮาร์ปี้ เลือดสีแดงนองไปทั่วทั้งพื้น มันสบถคำหยาบคายใส่ดันเต้แล้วพูดขึ้นอีกครั้ง

 

"คอยดูเหอะ คอยดู ถึงพวกชั้นจะพ่ายแพ้แกตอนนี้ แต่คน คนนั้นจะมาพรากเธอ...  ยัยผู้หญิงผู้มีสายเลือดนักบวชนั่น ไปจากแก Son of Sparda!!..."

 

"คำสั่งเสียหมดแล้วสินะ งั้นก็ Bye bye" ดันเต้แทงดาบของเขาลงบนร่างปีศาจอย่างไร้ความปราณีจากนั้นมันก็สลายไปเป็นเศษฝุ่นสีน้ำตาล

 

ส่วนพวกฮาร์ปี้ที่เหลืออีก 2 ตน พุ่งทะยานหมายจะกระชากคอดันเต้ออกมาเหมือนกับญาติของพวกมัน

 

"Come on!" เขาสะบัดดาบเป็นวงกว้างและตั้งท่าพร้อมที่ที่จะโจมตีพวกมัน...

 

"(ไอ้~)ดันเ้ต้~~!!!" ชายหนุ่มหันไปทางต้นเสียงเขาเห็นนีโรวิ่งเข้ามาพร้อมเรดควีนเหน็บอยู่ที่หลัง

 

"อ้าวเฮ้! นีโรนายมาทำไมที่นี่เนี่ย!?" ดันเต้ตะโกนถามด้วยความตกใจแต่การทักทายตอบมานั้นมันช่างดุเดือดเหลือเกินเด็กหนุ่มผมเงิน กระโดดแล้วทำ side kickใส่ช่วงเอวของดันเต้เข้าอย่างจัง เขาลอยหวือจนก้นไปกระแทกกับพื้นถนน

 

"โอ๊ย!!? ไอ้เด็กเปรตต แกจะฆ่าชั้นรึไงว....ะ!?"ก่อนที่เขาจะได้สบถด่านีโรนั่นเอง.....

 

" BOoomm!!!! " เสียงระเบิดของมิตไซต์ดังมาแต่ไกล มันมาระเบิดอยู่ที่เก่าที่เขาเคยยืนพอดิบพอดี ฮาร์ปี้ทั้ง 2 ตัวโดนแรงระเบิดของมิตไซต์ลูกนี้เข้าจนตัวดำเป็นถ่าน นีโรที่เพิ่งหลบการระเบิดนั้นกระโดดมายืนอยู่ข้างหน้าของดันเต้

 

"ชั้นมาช่วยย้ายก้นหนักๆของนายตะหากล่ะ ลุง!" นีโรแสยะยิ้ม

 

"Damnnit..! ถีบมาได้นะ นี่แกนึกว่าชั้นอายุเท่าไหร่เนี่ย นีโร!?"ดันเต้ส่งสายตาอาฆาตมาดร้ายให้แล้วลุกขึ้นยืนพลางนวดเอวที่โดนถีบตะกี้ไปด้วย

 

"โอ้ลืมไป...ลุง ชั้นไม่น่ารุนแรงกับคนแก่เลยนี่นา"นีโรทำท่าราวกับกำลังขอโทษ แต่ดูไป..มันหมือนเป็นการยั่วประสาทมากกว่า

 

"พวกนายทั้งสองคนน่ะ เลิกกัดกันซักที"เสียงหญิงสาวดังขึ้นจากอีกฟากหนึ่งของพวกเขา...เลดี้นั่นเอง

 

"นี่เธอยิงไอ้นั่นใส่ชั้นงั้นเรอะ!?"ดันเต้ถามเธอแบบไม่อยากจะเชื่อ

 

"มิตไซต์ลูกนั้นช่วยนายไว้ตะหากล่ะ!"เธอเถียงกลับทันควัน

 

"น่าเชื่อตายล่ะ ถ้านีโร"ไม่ช่วยถีบส่ง"ชั้นออกมา ชั้นไม่โดนเผาตายไปแล้วเรอะ!?"

 

"นายมันญาติแมลงปีกแข็ง ชั้นรู้...นายไม่เดี้ยงง่ายๆหรอก" เลดี้หัวเราะคิก

 

"พวกนาย 2 คนนี่..."ดันเต้ถอนหายใจ เขาระอากับนิสัยพวกเขา 2 คนไม่น้อยเลย...2 คนนี้นิสัยเดียวกันเลยสิน่า...

 

" พวกมันมีแค่นี้รึไง" นีโรถามขึ้นแล้วมองไปยังปีศาจฮาร์ปี้ 2 ตนที่กำลังดิ้นทุรนทุรายขณะโดนไฟแผดเผา

 

"ว่าแต่... คิรีย์ล่ะ!? คิรีย์น่ะ เธออยู่ไหน!? บาดเจ็บรึเปล่า!? ตอนนี้เป็นไงมั่ง!!? " นีโรกระหน่ำถามถึงความปลอดภัยของเด็กสาว เขาเขย่าตัวเลดี้ไปมา จนดันเต้ต้องรีบเข้ามาห้าม เขาคว้าตัวเลดี้ออกมาวไว้ในอ้อมแขน

 

"โว้...ใจเย็นๆไว้นีโร ให้เลดี้ได้ตอบคำถามนายทีละข้อดีกว่านะ" เลดี้ทำหน้าทมึงทึงทันที เธอพยายามดิ้นออกจากตัวของดันเต้ แต่เขายึดไว้แน่นเหลือเกิน เธอหมดหนทางจึงใช้ฟันกัดเข้าที่แขนใหญ่ๆของเขาแบบจมเขี้ยว ดันเต้สะดุ้งโหยงและปล่อยเธอไปแต่โดยดี "ฺAhh! You're Bitch!!"เขาพึมพำและสะบัดแขนไปมาเพื่อไล่อาการเจ็บจี๊ดๆนั่นออกไป(ศัพท์อังกฤษติดมาจากFanfiction.netค่ะ ฮาๆ ไปลองแปลกันเอาเองนะจ้ะ)

 

"เฮ้อ.. ตอนนี้เธอปลอดภัยดี ไม่ต้องห่วง ชั้นพาเธอไปซ่อนอยู่ตรงกำแพงตึกตรงนั้นน่ะ"เลดี้ตอบเขาแล้วชี้ไปยังที่ีที่คิรีย์นอนหมดสติอยู่ นีโรพยักหน้าแล้วรีบวิ่งเข้าไปหาเด็กสาวทันที

 

"ไหนว่านีโรอยู่ที่ร้านไง"เลดี้ถามขึ้น

 

"สงสัยหมอนี่จะหนียัยทริชมาแน่ๆ"

 

"อา...เช้าแล้วเหรอเนี่ย....เฮ้อ...ชั้นยังไม่ได้หลับซักงีบเลยอ่ะ..."ดันเต้เงยหน้าขึ้นมองแสงแรกของพระอาทิตย์ทางทิศตะวันออก เขาหวังว่าเช้านี้จะสดใสไร้ปีศาจเพราะเขาอยากนอนจะตายอยู่แล้ว

 

ลับหลังจากห่างจากดันเต้และเลดี้ไปไม่กี่ก้าวนั่นเอง มีเสียงฝีเท้าหนึ่งเดินเข้ามาหาพวกเขา ดันเต้ได้ยินเสียงฝีเท้านั้นเขารีบหันควับไปมอง เขาเจอ เด็กผู้ชายผมทองเข้า...เด็กชายทำหน้าเหรอหราประมาณว่ากำลังตื่นตาตื่นใจกับการแสดงโชว์เมื่อกี้อย่างไงอย่างงั้น

 

"ว้าว..! มันสุดยอดมากเลย เมื่อตะกี้นี้น่ะ.... พวกคุณอยู่คณะ เอ๊ย ทีมปราบปีศาจทีมเดียวกันเหรอเนี่ย!"

 

"อะไรน่ะเด็กคนนี้" ดันเต้ถามขึ้น เขาทำสีหน้างงๆเลดี้เองก็เช่นกัน

 

ดันเต้มีความรู้สึกแปลกๆจากสายตาคู่เทาดั่งพายุคู่นั้น มันเหมือนจ้องเขา เข้าไปยังก้นบึ้งของจิตใจ เหมือนอ่านใจเขาออกหมด แถมฝีเท้าเมื่อกี้มันเบากว่าเด็กธรรมดาทั่วไปด้วย....

 

"นิโค!? นายมาทำอะไรเนี่ย!? ชั้นบอกให้กลับบ้านไปไงล่ะ!"นีโรเห็นเขาเข้า ตอนนี้เด็กหนุ่มอุ้มคีรีย์แบบท่าอุ้มเจ้าสาวและเดินมาหาพวกเขา(แหม่โว้ย...อิจฉาว่ะ)

 

"โธ่ พี่ชาย ผมก็แค่อยากมาดูการปราบปีศาจเจ๋งๆก็เท่านั้นเอง มันหาดูไม่ได้ง่ายหรอกนะที่ฟลอทูน่าน่ะ!"

 

"นีโร นี่เพื่อนตัวน้อยของนายเรอะ?" ดันเต้ถามเด็กหนุ่มผมเงิน

 

"ปล่าวหรอก หมอนี่แค่ชอบดูการแสดงผาดโผนของนักล่าปีศาจอย่างเราน่ะ"นีโรถอนหายใจ

 

" อ้าว ไหงงั้นล่ะฮะ พี่นีโร"นิโคหน้าบึ้ง

 

"ออกมาข้างนอกบ้านในเวลาแบบนี้ พ่อกับแม่ไม่ดุเอาเหรอ" เลดี้ก้มลงไปถามนิโค

 

"พ่อกับแม่ผมน่ะตายไปนานแล้วละฮะ ตอนนี้ ผมอยู่กับคุณลุงใจดีแค่ 2 คนน่ะ..."หนุ่มน้อยคอตก

 

"โอ้หนุ่มน้อย...ชั้นเสียใจด้วย "เลดี้ลูบหัวนิโคอย่างอ่อนโยน...ดันเ้ต้รู้สึกว่าเจ้าเด็กนี่กำลังหน้าแดงเหมือนลูกมะเขือเทศที่สุกเต็มที่ เขาเหล่หางตาให้นิโคอย่างไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่นัก

 

"อ๊ะ...ทริชนี่?มาโน่นแล้ว" นีโรบอกพวกเขา ทุกคนหันไปมองทริชที่ตอนนี้ขีมอเตอร์ไซต์คันสีน้ำเงินเข้มมาหาพวกเขา

 

"อ๊า!! ยัยนั่นมีรถแต่ไม่ยอมบอกชั้นงั้นเรอะ!" ดันเต้ร้องลั่น"หนอย ปล่อยให้พวกชั้นใช้แรงเท้าวิ่งมาแทบกระอักตาย...แต่ตัวเองสบายเชียวนะ ทริช!"หญิงสาวเลี้ยวรถมาจอดอยู่หน้าของพวกเขาเธอยิ้มให้ดันเต้และนีโร  พวกเขา 2 คนจ้องทริชแบบคับแค้นใจ

 

"แหม โทษที ช่วงนี้ชั้นขี้ลื้ม...ขี้ลืมน่ะ" ทริชหัวเราะร่วนเธอเดินลงมาจากรถแล้วมองไปยังเลดี้

 

" ไงเลดี้ ไม่เป็นไรนะ"ทริชตบบ่าเลดี้เป็นการทักทาย

 

"อืม ขอบใจนะที่มา"เลดี้ยิ้มให้ทริช

 

"อา ตายจริงสาวน้อยคิรีย์ เธอบาดเจ็บนี่นา"ทริชลูบใบหน้าของคิรีย์เบาๆ นีโรก้มลงมองเด็กสาวด้วยแววตาเป็นห่วง

 

" แล้วนี่...ได้เบาะแสอะไรมั่งรึยังเนี่ย"นีโรถาม ดันเต้และเลดี้

 

"ก็ยังน่ะสิ...แต่ที่รู้อยู่อย่างหนึ่ง...ตัวการคราวนี้เป็นมนุษย์ซะด้วย"

 

"มนุษย์งั้นเหรอ..."เลดี้พูดเสียงแผ่ว

 

"...เฮ้อทำไมมนุษย์เดี๋ยวนี้ถึงอยากทำอะไรเกินตัวนักนะ"ดันเต้ยกแขนขึ้นรองหัวแล้วหันหลังให้พวกเขา..."อ๊ะ...พวกมันหายไปหมดแล้ว..." ดันเต้ตาเบิกกว้าง

 

"โดนมิตไซต์จากKalina Ann อย่าหวังว่าจะเหลือรอดกลับไปได้เลย" เลดี้เชิดหน้าขึ้นพร้อมเปิดเผยอาวุธคู่กายที่เธอแสนภาคภูมิใจ

 

 "ว้าว สุดยอดเลยฮะคุณเลดี้"นิโคชื่นชมมิตไซต์ของเธอแบบเอาเป็นเอาตาย

 

"เด็กนี่?"ทริชถามขึ้น เมื่อเธอเห็นหนุ่มน้อยผมสีทอง

 

"อ๋อ เด็กคนนี้ชื่อ นิโค น่ะ"

 

"สวัสดีฮะ" นิโคยิ้มให้ทริช เธอส่งยิ้มกลับ"เด็กนี่น่ารักดีนะ"ทริชหยิกแก้มหนุ่มน้อยเล่น

 

".....เชอะ " ดันเต้ส่งเสียงไม่พอใจออกมา เขาไม่ค่อยถูกชะตากับเด็กคนนี้เท่าไหร่เลย ทำไมกันนะ...

 

"เป็นอะไรของนายอีกดันเต้"เลดี้ถามเขา

 

"ปล่าวนี่!"เขาเดินออกมาจากกลุ่มแล้วไปยกรถมอเตอร์ไซต์คันสีแดงของเลดี้ขึ้น เขาแค่จะเข็นรถมาให้เธอ...

 

"เอ้า!"

 

"ขอบใจนะ..."เลดี้ยิ้มขอบคุณเขา เขาจึงยิ้มตอบ

 

"อะฮ้า...ยิ้มให้ชั้นแบบนี้ รู้สึกซาบซึ้งใจในตัวชั้นแล้วสินะ เลดี้!" ดันเต้พูดกวนอารมณ์เธออีกหน คราวนี้เลดี้ไม่สนใจคำพูดเขาเธอรับรถของเธอคืนแล้วตรวจเช็คสภาพความเสียหาย... ดันเต้ตีหน้าบูดใส่เมื่อเขาเห็นเลดี้ไม่สนใจคำพูดของเขาเลย

 

"เราจะกลับกันได้รึยัง" ทริชถามขึ้น

 

"อืมกลับเลยก็ดี เพราะชั้นยังไม่ได้นอนเลยสักงีบ...ฮ้าว..."ดันเต้หาวหวอด

 

"ผมไปด้วยนะฮะ!" นิโคร้องบอกขึ้น

 

"ทำไมพวกชั้นต้องพาเด็กอย่างนายกลับไปให้รกหูรกตาด้วยล่ะ"ดันเต้พูดขึ้นแบบไม่สบอารมณ์ เลดี้จึงตีเขาเข้าที่หัวไหล"นายนีั่่มัน...พูดจากับเด็กแบบนี้ได้ไง"เธอพึมพำใส่ดันเต้

 

"...อา..นิโค แต่ว่าลุงของนายจะหาว่าพวกชั้นพานายเถลไถลนะ" นีโรเตือนเขา

 

" นะฮะพี่ชาย คุณลุงผมเองไม่ว่าอะไรหรอก เพราะท่านเองก็ชื่นชมพวกคุณอยู่เหมือนกัน"เขายิ้มอย่างไร้เดียงสามาให้นีโรและส่งสายตาอ้อนวอนให้เลดี้และทริช แต่ไม่มองดันเต้เลยสักนิด  ชายหนุ่มจ้องเขม็งมายังหนุ่มน้อยผมทองคนนี้ "ไอ้เด็กบ้านี่....กวนโอ๊ยกว่าที่ชั้นคาดไว้อีกนะ!" เขานึกในใจ...

 

 

 "เฮ้อ...ไหนๆก็ไหนๆแล้ว...งั้น...ก็ได้"เลดี้ถอนหายใจเแล้วลูบหัวนิโคอีกหน นิโคส่งยิ้มหวานมาให้เลดี้

 

"เอ่อ...ทริชพาคิรีย์ซ้อนท้ายไปด้วย ไหวมั้ย?"

 

"ไม่มีปัญหา"ทริชตอบรับแล้วเธอก็ขึ้นไปนั่งรถมอเตอร์ไซต์พร้อมสตาร์ทเครื่องยนต์ นีโรจึงพาคิรีย์นั่งคร่อมเบาะหลังจากทริชและวางศีรษะของเด็กสาวบนหลังของทริชอย่างระมัดระวัง

 

 "ชั้นจะรีบกลับไปหาเธอนะ คิรีย์..."นีโรกระซิบข้างๆหูของเด็กสาวแล้วบรรจงจูบลงตรงหน้าผากอย่างแผ่วเบา...

 

 

 

" งั้น นิโคนั่งรถไปกับชั้นละกัน" เธอบอกหนุ่มน้อย เขาพยักหน้าเห็นด้วย ดูเหมือนเขาจะชอบรถแข่งสีแดงคันนี้เข้าแล้วเต็มเปา

 

"นี่ นี่ เดี๋ยวสิ แล้วชั้นล่ะ!?"ดันเต้รีบขัดจังหวะ เขามองไปยังเลดี้เป็นเชิงถาม

 

"นายก็เดินกลับกับนีโร เค้าสิ"

 

"แต่ชั้นง่วงจะตายอยู่แล้วนะ!"

 

"นั่นมันเรื่่องของนาย นายจะเดินไปหลับไปก็ตามใจนายสิ ดันเต้" เลดี้ไม่ใยดีชายหนุ่มเลยซักนิด เขาส่งสายตาอ้อนวอนไปให้เลดี้ เธอจ้องกลับแล้วถอนหายใจ

 

"อย่ามาจ้องชั้นแบบนั้นนะ...นายต้องเสียสละให้เด็กอย่างนิโค ก่อนไม่ใช่เหรอ ในฐานะสุภาพบุรุษ?" เธอยิ้มเยาะ

 

"...โอเค....ก้ได้...ตามนั้น!!"เขาบ่นพึมพำ  " ...เฮอะ...ในฐานะสุภาพบุรุษ..."นีโรพูดขึ้น ทำให้ดันเต้รู้สึกอยากงัดปากของเด็กหนุ่มผมเงินขึ้นมากระทันหัน

 

"ไปเถอะนิโค แล้วเจอกันที่ร้านนะ นีโร อ้อ..ดันเต้ด้วย" ดันเต้หันมาจ้องเลดี้ ยัยนี่ก็อีกคน จะหาเรื่องแกล้งชั้นใช่มั้ยเนี่ย!?

 

"เจอกันที่ร้าน.."นีโรพยักหน้าแล้วโบกมือให้พวกเธอและนิโคก็โบกมือกลับหยอยๆให้นีโร จากนั้นรถของทริชและเลดี้ก็ออกตัวไป...ทิ้งให้ ชายหนุ่ม 2คนเดินกลับกันเองด้วยท่าทางอ่อนเพลีย

 

" ชั้นไม่ถูกชะตาไอ้เด็กนั่นเลย"ดันเต้พึมพำ

 

"นิโคน่ะเหรอ ชั้นว่าเด็กนั่นก็ดูเป็นเด็กดีออกนี่?"

 

"ห๊ะ...เด็กดี เจ้าเด็กขี้หลีนั่นอ่ะนะ...เฮ้อ...ไอ้หนู...นายนี่อ่อนชะมัด"

 

 "แกว่าไงนะ!?"นีโรส่งเสียงขู่ฟ่อให้ดันเต้"นายคิดจะออกกำลังกายตอนเช้าด้วยการสู้กับชั้นเหรอ?...เอางั้นมั้ย!?"

 

"โอ้...ขอโทษๆ!ชั้นหมดแรงแล้ว เอาเป็นว่าชั้นจะจับตาดูเด็กคนนี้เป็นพิเศษหน่อยละกัน มันมีอะไรที่ชั้นแปลกใจในตัวเขาอยู่...นิดหน่อย..." หลังจากที่เขาพูดจบนักล่าทั้งสองก็พากันเดินกลับไปยังร้านDevil may cry....

.

เช้านี่...ชาวเมืองฟลอทูน่าบางคนรู้สึกไม่สบายใจเพราะเมื่อพวกเขาเหล่านั้นเงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้าที่อยู่เหนือเขตป่ามรณะ มันเริ่มมีสีดำทะมึนจนดูคล้ายๆใบหน้าของปีศาจที่กำลังหัวเราะร่า ใบหน้าปีศาจที่พวกเขาเห็นกันนั้นทำให้ชาวเมืองส่วนใหญ่ ณ แถบนั้นขวัญผวา บ้างก็พูดว่าฟลอทูน่าจะ เกิดอาเพศหรือว่า...มีใครทำการเปิดประตูแห่งความหายนะขึ้นในเมืองที่รักของพวกเขา....

 

End of Chapter 7

To be Continued.

 ทิ้งท้ายบทที่ 7เล็กๆน้อยๆ

แค่กกกกกก! กระอัก ความเลี่ยนตาย... แต่งมาจนถึงตอนที่ 7 ได้เนื่องจากแรงเชียร์ของพี่น้องชาวบล๊อกบางคนนะเนี่ย น้ำตาเล็ด...(ซึ้งใจหลาย)

รู้สึก เรื่องนี้ พระเอกหนวดดกของเราจะอาภัพคนรักซะจริงๆ(แต่สำหรับคู่รักหวานฉ่ำอย่าง นีโร คิรีย์ต่อให้หวานจนมดไต่ แมลงตอม เราก็รับได้เค่อะ นีโรน่ารักจริงพับผ่า....)

เป็นไงมั่งคะ อยากถามความเห็นของคนอ่านอย่างแรง ว่าชอบใจกับเรื่องนี้มากน้อยแค่ไหน หรืออยากให้เนื้อเรื่องไปแนวไหน ติๆชมๆ หรือแสดงความคิดเห็นออกมาได้นะคะอย่าเก็บไว้ด่าในใจเลยค่ะ 

 

มีอะไรสาดมาเล้ยยยย เพราะตอนนี้เราสามารถจิ้นคู่นอร์มอลได้ไม่มากแล้ว แถมอีเกม DMC เนี่ยจะลงอีหรอบไหนก็ไม่รู้เล้ยยยสงสาร....ไม่เอาแบบภาค 2 นะเห็นข่าวออกมาน่ากังวลมากๆ

 

***สู้ๆตอนที่ 8รออีกสักอาทิตย์ตอนนี้พล๊อตเรื่องเริ่มลงตัวแล้ว ฮ่าๆ ขอบคุณที่อ่านนะคะ

 ไปละ...

Love you  >3<  จู...จ๊วบบบบ!!

 

 

 

เอือม...สงกรานต์ไทย

posted on 15 Apr 2010 15:32 by ladygreen

เป็นไงมั่งเอ่ยทุกคน ตัวดำกันบ้างรึยัง  วันนี้ก็วันสุดท้ายแล้วด้วยนิ

 

ถามว่า จขบ. สนุกสนานมั้ยวันสงกรานต์  สนุกค่ะ แต่จะสนุกกว่าถ้าหาไม่มีพวกหื่นๆมันมายุ่มย่ามแต๊ะอั๋งสาวๆ

 

เอือมกับวัฒนธรรมไทยในปัจจุบัน....

 

สงกรานต์...และโอกาสแต๊ะอั๋ง?

 

 จขบ.เพิ่งเดินเล่นสงกรานต์กับเพื่อนๆที่บ้านเกิดมาเมื่อวันแรกๆ คนเยอะพอสมควร....

สาวสวยหมวยเอ๊กซ์ บึ้มๆมีให้เกลื่อนตามท้องถนน คุณเธอใส่ชุดรัดรูปแขนกุดแถมแนบเนื้อ กางเกงขาสั้นตัวจิ๋วเอวต่ำอุแหม่ ยกนิ้วโป้งให้เลยค่ะ พวกเธอช่างกล้ามาก... (สตรีไทยก้าวไกลสู่สากลจริงๆด้วย)

*** แบบนี้ต้องโทษผู้หญิงด้วยช่ายม้ายยย??

 

แถมมีโคโยตี้เป็นแหล่งอาหารตาเหล่าฝูงผู้ชายกันกลางเวที..อีแบบนี้รึวัฒนธรรม

 

ตัวจขบ.พยายามเก็บเนื้อเก็บตัวค่ะ ใส่หมวกสานชายหาด กางเกงสามส่วนลายหัวกะโหลกไขว้ เสื้อยืดสีแปร๋นๆแขนสั้น ไม่พอยังเสริมด้วยเสื้อกันหนาวทับอีกหนึ่งชั้น เซฟตี้สุดๆ (กลัวดำนั่นเอง)

 

แต่!เราคิดผิดถนัด นึกว่าจะรอดมือสากๆของบรรดาชายหนุ่มหน้าตาขี้เหร่ๆรึ ยากกกส์ 

 

เจ้าประคุณท่านมันจะหื่นอะไรหนักหนาวะคะ!?ขอถามหน่อยเหอะ แหม...พยายามมากๆ

 เปิดหมวกเราไม่พอยังเอาดินสอพองเป็นก้อนๆโปะหน้าเราอีก เข้าปากเข้าคอกันไปเลย...

 

ที่แย่กว่านั้น.... มันไปทะเลาะกับใครมาหรือเปล่า....?

 

จะป้ายก็ให้มันเบาๆหน่อยเห้อ เสียงดังเพี๊ยะ...."โอ้ววว ตบกับหนูเลยดีกว่ามั้ยพี่!!?"

มันเจ็บค่ะ....เจ็บแสบซะด้วยเพราะไอ้แป้งที่ป้ายมาเป็นแป้งเย็นตรางู โอ้โห เข้าตาทีนี่มืดมิดกันไปเลย

 

(ปีหน้ามีสงกรานต์ ชายท่านใดต้องการเล่นกรุณาอย่ารุนแรงกับใบหน้าสาวๆนักนะคะ คุณจะเข้าข่ายทำร้ายร่างกายไปโดยปริยาย....)

 แต่ อย่าบังอาจมาเกรียนกับชั้นเชียว...แม่จะเหนี่ยวให้....

 

ผู้ชายบางคนมันไม่มีแป้งแล้วจะมาเดินจับหน้าสาวๆ เรารู้ทันก็เอาปืนฉีดน้ำนั่นแหล่ะกระแทก สีข้างเต็มเหนี่ยว  ถือโอกาสนี่หว่าอย่างงี้ยอมมิด้ายยยย ชิชะ!หน้าตาเหมือน พี่แบรต ว่าไปอย่าง(ยังจะเลือกอีก)

 

หญิงสาวสวยบางคน..ช่างโชคร้าย เธอเดินเล่นกับเพื่อนกัน 2 คน มีพวกผู้ชายกลุ่มหนึ่งรุมทึ้ง เฮ้ยไม่ช่าย รุมโบ๊ะแป้งทั้งตัว ไม่ผิดค่ะ ทั้งตัวจริงๆ....โดนมือชายกลุ่มนั้นลูบไปไหนถึงไหนแล้วว่ะนั่น!?น่าสงสารมากๆ

 

ถ้าขออย่างสุภาพ...เราก็ยอมให้ท่านสาดน้ำและปะแป้งได้ค่ะ ไม่ถือ...

 

 

วันนั้น ทั้งเปียก ทั้งเจ็บ ทั้งเหนื่อย....และหมดสภาพ....การเดินเล่นสงกรานต์แบบนี้ถ้าไม่โด๊ป กระทิงดองไปก่อน 2 ขวด มีหวังเป็นลมคางานแน่ๆ

 

 

ป.ล.  ปีหน้าสาวๆคนไหนคิดจะเล่นน้ำแบบเดินถนน ก็พาเพื่อนไปกันเยอะๆนะคะ มันอันตรายต่อการโดนอนาจารมากๆ  ด้วยความหวังดี.....ทางที่ดีไม่จำเป็นก็อย่าพยายามเล่นเลย...เพราะวัฒนธรรมไทยมันเปลี่ยนไปแล้วค่ะ

 

 

อัพบล๊อกเลววันนี้จะโดนแบน วันหน้า ฮ่ะ ฮ่าๆๆๆ พูดกับตัวเองบ่อยก็ช่วงนี้มันไม่มีอะไรให้อัพนี่ฝ่า

 

สุขสันต์ ส่งท้ายเทศกาลสงกรานต์ค่ะ